O mnie

Witaj! Nazywam się Monika (Styga) Chochla, a moje drugie imię to pozytywność i zaangażowanie.

To pierwsze, bo mój radar wrodzonego optymizmu jest wyczulony na każdy przebłysk dający nadzieję.

To drugie, bo od zawsze wkładam całe serce w to, co robię.

(O tym, co robię możesz poczytać tutaj i tutaj i tutaj)

 

 

Lubię być w ruchu, chodzić samotnie do kawiarni i obserwować relacje między ludźmi. Uwielbiam tańczyć całym ciałem, najmniejszą jego kostką i mięśniem. Kiedy zmywam naczynia, potrzebuję, by ktoś przy mnie był i rozmową ułatwiał mi tę okropną czynność. Boję się ostrza noża, za to pokonałam już strach przed odjeżdżającą przedwcześnie windą. Jestem po uszy zakochana w ludziach, którym śmieją się oczy, gdy opowiadają o swojej pasji działania na rzecz innych.

******

Szukam głębiej, bo moim pragnieniem jest znaleźć się kiedyś w Niebie, a najlepiej dotykać go już dziś.

Będę tutaj pisać o tym, co dobre, piękne, o ludziach, którzy znajdują w sobie siłę do pokonywania niemożliwego. O pięknie ludzkich poszukiwań sensu i potrzebie bliskości drugiego człowieka. O tęsknocie za tym, który jest Nieskończony i Wszechmocny.

Marzę, by po przeczytaniu każdego posta na „Chce mi się!” rodziła się w tobie nadzieja i energia, by wstać i chcieć. By ci się bardziej chciało kochać, zmieniać, pracować, uśmiechać się, znosić trudy, cieszyć się, dzielić sobą. By ci się bardziej chciało żyć!

******

Przez wiele lat często to pytanie padało po kilku chwilach przebywania ze mną. Czasami po dłuższym czasie, gdy zdziwienie obserwującego rosło i potrzebowało ujścia. Pytanie było reakcją na to, że nie mogę usiedzieć na miejscu, że ciągle mnie nosi, wszędzie mnie pełno. Zazwyczaj słyszałam wtedy:

Skąd masz tyle energii?

Dlaczego ci się tak chce?

Skąd bierzesz ciągłą radość?

I wtedy, i teraz, odpowiedź jest ta sama: bo wierzę w Boga. Bo grzeję na ideałach, bo widzę sens i dlatego najzwyczajniej w świecie:

Chce mi się!

 

Aby się ze mną skontaktować, po prostu napisz na monika@chcemisie.com.pl Zapraszam 🙂

    • Agnieszka, 3 lutego 2016, 19:47

    Odpowiedz

    Monia! Cudowny opis Ciebie 🙂 uśmiechnęłam się czytając o tańczących kosteczkach oraz brudnych naczyniach i zadumałam przy windzie i nożu. To jesteś Ty! Tak pięknie Ci się udało siebie opisać.

      • Monika, 5 lutego 2016, 09:19
      • Autor

      Odpowiedz

      Dziękuję 🙂

    • Dorota, 14 lutego 2016, 20:39

    Odpowiedz

    Też we mnie jest podobna energia i co z nią zrobić i gdzie ją umieścić.

      • Monika, 16 lutego 2016, 20:00
      • Autor

      Odpowiedz

      Cieszę się! Co z nią zrobić i gdzie umieścić? Mądrze zagospodarować i używać tam, gdzie przynosi dobre owoce:) U każdego to będzie gdzie indziej…

    • Kasia, 14 października 2016, 00:52

    Odpowiedz

    Monia, „chcemisię” czytam i przyszło do mnie: „Wszystko mogę w Tym, Który mnie umacnia” 🙂

      • Monika, 14 października 2016, 16:34
      • Autor

      Odpowiedz

      Dokładnie! I to jest najwspanialsza wiadomość 🙂

    • Kinga, 26 sierpnia 2017, 11:24

    Odpowiedz

    Aż chce mi się czytać Twojego bloga! A ten opis… jakbym widziała siebie 🙂 Rób to, co kochasz Moniko! 🙂

      • Monika, 28 sierpnia 2017, 18:08
      • Autor

      Odpowiedz

      Dziękuję! Kinga, i Ty również rób to, co kochasz:)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.